2014 yılından beri ‘Klozet’ başlığı ile köşe yazıları yazıyorum.
Eskiden her gün yazıyordum.
Sonra işler yoğunlaştıkça ve hayat zorlaştıkça fırsat buldukça ama düzenli yazmaya gayret ettim.
Çok iyi takipçilerim, çok güzel okuyucularım var.
Yıllardır bıkmadan okuyan, hatta sadece köşe yazılarımı okuduğu için tanıştığımız, dostluk kurduğumuz insanlar var.
Elimden geldiğince doğru olduğuna emin olmadığım, belgeleyemediğim hiçbir şeyi yazmamaya gayret ettim.
İmza attığım hiçbir yazıyı da geri çekmedim.
Her şeyin bir ilki vardır.
Geçtiğimiz Cuma günü yazdığım “Mustafa Savaş’ın Gücü İlçe Müdürü’ne Yetmedi” başlıklı yazımı geri çekmek zorunda kaldım.
*
Bu duruma alışık olmayan okuyucularım aradı ve sebebini sordu.
Tehdit edildiğim imasında bulunanlar oldu.
Tek tek telefonla dert anlatmak istemediğim için yazıyorum.
Tehdit edilmedim, baskı görmedim.
Hata bende arkadaşlar.
Bir yol kazası yaşandı.
Kısaca anlatayım.
*
Geçtiğimiz günlerde de Bozdoğan’ın Örtülü Mahallesi’ne gittim.
Köyden mahalleye dönen Örtülü de birçok sıkıntıya şahit oldum.
Adı ‘Örtülü’ olsa da sorunları ‘Örtmek’ çok mümkün değil.
Mahalle sakinleri ile sohbet ettikçe, susuzluk başta olmak üzere birçok konuda sıkıntı olduğunu fark ettim.
Bu konuları haberleştirdik.
*
Örtülü Mahallesi tabiri caizse adı var, kendi yok bir köy.
Yolu bozuk, mezarlığı çalı çırpı içinde, okulu duvarsız, sağlık evi kapısız, çeşmesi susuz, camisi bakımsız, devlet halı saha yapmış halısı yok.
Barajın dibinde ama bir damla suya hasret!
*
Köy halkı yıllardır çözüm bekliyor ama duyan yok.
Derken, köylüler içlerinden birini öne sürdü, “Sen konuş, sen daha iyi anlatırsın” dediler.
Normalde o köylü olmayan, eşinin görevi nedeniyle Örtülü’de yaşamak zorunda kalan Emre Yılmaz, köylünün sesi oldu.
Su sorununu, yol’suzluğu, bakımsızlığı, ilgisizliği dile getirdi.
“Dedemi yıkayacak su bulamadım” dedi.
Bu cümle, aslında bütün sistemin ayıbını ortaya koydu.
*
Az önce okuduklarınız geri çektiğim yazıdan alıntıdır.
Mahallenin hiçbir sorunu çözülmedi ama yapılan haberden sonra yaşananlara tepki göstermiştim.
*
Emre Yılmaz’ın sağlık ocağında görev yapan ebe eşi, İlçe Sağlık Müdürü Uzman Dr. Hikmet Kazım Coşar tarafından mobbinge maruz kaldı.
Bende bu durumu, İl Sağlık Müdürü Eser Şenkul’a ve Ak Parti Aydın Milletvekili Mustafa Savaş’a bildirdim.
Her ikisi de durumla ilgilenmişler.
Ben köşe yazımı yazmadan önce son durumu öğrenmek için Emre Yılmaz’ı aradım.
Eşinin psikolojik tedavi görmeye başladığını ve 10 gündür raporlu olduğunu söyledi.
Yani yaşanan problem çözülmemiş gibi gözüküyordu ve ben de oldukça ağır bir eleştiride bulundum.
Ancak aynı gün sorunun çözüldüğüyle ilgili tebligat kendilerine ulaşmış.
Bundan haberim olmadı.
*
Yazı nedeniyle zan altında kalan İl Sağlık Müdürü Dr. Eser Şenkul ve Ak Parti Milletvekili Mustafa Savaş’ın hakkına girmiş oldum.
Kimsenin hakkı bende kalmasın.
Mustafa Savaş’ın devreye girmesi, Sağlık Müdürü Eser Şenkul’un duruma müdahalesi ile herhangi bir mağduriyet yaşanmamış.
Mağduriyetin yaşanmadığı, Mustafa Savaş ve Eser Şenkul’un adaletsizliğe müsaade etmemesi nedeniyle o yazı yayından kaldırıldı.
En başta da dediğim gibi baskı görmedim, tehdit edilmedim, sadece haklarını yemek istemediğim için, bu güne kadar sizlere yalan yanlış yazmadığım için bunun bilinmesini istedim.
Her ikisi de haklarını helal etsinler.
Eksik bilgiden dolayı da hepinizden özür dilerim.
*
Umarım Örtülü Mahallesi’nin diğer sorunları da bir an önce çözülür.
GÜNÜN SÖZÜ:
“..ceketin bile yüzü var, astarı var.. ceket kadar haysiyeti olmayan iki yüzlü insanlar var..”
GÜNÜN TESPİTİ:
“..tarih güçlüyü değil, iyileri yazar..”
BEN:
“..ne yediğim ayazı unuttum, ne de o ayazı yerken yanımda durmayanları.. bu saatten sonra kopan fırtına beni bağlamaz..”
KADINLAR&ERKEKLER
“..kadınlar unutmaz.. sadece zamanı gelince hatırlatır..”