Ali Çankır’ı Başkanımızı ağabeyimi kaybettik.
Acımız çok ama çok büyük!
Bazı ölümler insanın yalnızca canını yakmıyor, geçmişine de döndürüyor.
Cenaze töreninde yıllar önceye, Nazilli’de gençlik örgütlerinde görev yaptığımız günlere gittim.
Ali Başkan önce ilçe başkanımızdı, sonra il başkanımız oldu.
Biz gençtik.
Heyecanımız oldukça fazlaydı, tecrübemiz azdı. Bazen çok konuşurduk, bazen fazla itiraz ederdik. Ama Ali Çankır’ın yanında genç olmanın güzel bir tarafı vardı.
Sizi dinlerdi.
Yaşınızı değil, söylediğinizi önemserdi.
Eleştirildiğinde “Bunu sana kim söyletti?” komplekslerine kapılmazdı.
Çünkü insanları tanırdı. Daha önemlisi, insanlara saygı duyardı.
Ali Başkanımızı bugün benim için değerli yapan da budur.
Büyüğüne saygısını, küçüğüne sevgisini kaybetmeden siyaset yapabilmiş olmasıdır.
Ağzını bozmadan tartışabilmesidir.
Kendisine itiraz edilmesini düşmanlık saymamasıdır.
İşte bu duyguların içersinde Ali Başkanımızı yoğun duygularla anarken youtuber vari bir video düştü önüme.
Ali Çankır Başkanımızın vefatından kişisel hırslarını ortaya koyan bir video.
Küfürlü, hakaret içeren kirli bir dil!
Sahne de İbrahim Gürdal.. Bir vefatı nasıl siyasal magazini haline getirilirin videosu.
Cenaze törenleri magazin programı değildir.
Cenazeler kimin kimi gördüğü, kimin kiminle konuştuğu, kimin kime ne söylediği üzerinden YouTube malzemesi çıkarılacak yerler hiç değildir.
Son yıllarda cenaze törenlerinde buna benzer telefonunu çıkarıp selfie çeken, fotoğrafını paylaşmadan yasını tamamlayamayan, acının ortasında bile beğeni sayısını düşünen bir insan tipi oluştu.
Her şey gösteriye dönüştü.
Yas bile.
Oysa biraz saygı gerekir.
Ali Çankır bu saygısızlığı hak etmedi.
Onun ardından konuşacaksanız siyasi dedikodu anlatmak için değil, onun yol arkadaşlığını anlatmak için konuşun.
Çünkü Ali Başkan yaşasaydı, cenazesinin ardından üretilen böyle bir dedikodu dilini duyduğunda vereceği tepkiyi az çok tahmin edebiliyorum “Birader, ayıp değil mi?”
Ali Çankır buydu.
Belki de siyasal olgunluk dediğimiz şey tam olarak budur.
Yaş almak değil, saygıyı haketmektir.
İbrahim Gürdal benim için “Beni tanımıyor ve arkadaşlarımızla birlikte bana koruma” demiş.
İlk kısmından başlayalım.
Sizi tanımamak gerçekten zor mu?
Yıllarca Özlem Çerçioğlu’nun dizinin dibinden ayrılmamış bürokrasisinin içinde bulunmuş, Efeler Belediye Başkan Aday Adayı olmuş, il başkanlığına aday olmuş, siyasetin farklı dönemlerinde farklı pozisyonlarda yer almış birini Aydın siyasetinde hiç tanımamak pek mümkün değil.
Kaldı ki Aydın’da iki kilo siyasi akıl varsa bunun bir buçuk kilosunun kendisinde bulunduğuna inanacak kadar her meselede ben diye konuşan birini tanımamak için özel bir çaba göstermek gerekir.
Dolayısıyla mesele sizi tanımamam değil.
Galiba mesele, sizin bizi tanımamanız.
Çünkü tanısaydınız bu söylediklerinizden utanırdınız!
Otuz iki yaşında okuması yazması biri olarak özneyi biliyorum,
yüklemi biliyorum.
Ve nihayetin de noktayı nereye koyacağımı da biliyorum.
Bizi tanısaydınız parti büyüklerimize nasıl yaklaştığımızı bilirdiniz.
Siyasette emeği olan insanlara nasıl kıymet verdiğimizi de bilirdiniz.
Ali Çankır Başkanımla nasıl bir hukukumuz olduğunu da bilirdiniz.
Ancak değil bir İbrahim Gürdal, yüz İbrahim Gürdal gelse Ali Çankır’la kurduğumuz abi, kardeş ilişkinin ne olduğunu anlayamaz.
Çünkü sevgiye, saygıya dayanan kardeşlik yaşanır. Biz yaşadık.
Gelelim “Korumalara”
Siz kimsiniz ki gençlere, arkadaşlarıma ve bana koruma diyecek?
Önce sarı binadaki o koltuklarınızı nasıl korudunuz onu anlatın?
Küfürbaz bir dille , tehtitvari sözlerle yaşınıza yakışanı yapıyor musunuz ibrahim Gürdal bunu da anlatın.
Yaşın insana otomatik olarak verdiği tek şey rakamdır.
Olgunluğu garanti etmez.
Tecrübeyi garanti etmez.
Nezaketi hiç garanti etmez.
Onları insanın kendisinin edinmesi gerekir.
Sarı binanın huylarını cigerlerinize fazla soluduğunuz için İbrahim Bey, okuyan, sorgulayan gençlere pek alışkın değilsiniz.
Sarı binanın 4 - A sınıfı düzeyindeki 4
A sının en cahil A’sı bile yayınınızdan kendine cümle devşirip sizden alıntılar yapmış.
Ne diyelim, YENİ Parti düşmanlığı eski dostları yeniden buluşturmuş.
Ayrıca İlla YouTube’da bir mecra aranıyorsa, illa magazin seviliyorsa, illa saatlerce yayın yapılacaksa başka yeteneklere yönelmek de mümkün.
Mesela Ferdi Tayfur taklidi. Gündüz siyasi dedikodu, akşam Ferdi kopmaları.
Bunlarla uğraşın ki gençlere hakaret etmeyin!
Ali Çankır Başkanımızı da bize anlatmaya kalkmayın.
Biz onu tanıdık.
Biz onunla siyaset yaptık.
Biz ondan bir şeyler öğrendik.
Bugün ardından saygıyla konuşabiliyorsak, Ali Çankır’ın bıraktığı asıl miras zaten budur.
Bazıları arkasında saatler süren dedikodu içerikli, küfürbaz yayınlar bırakır.
Bazılarıysa kendisini seven insanlar.
Ali Çankır ikinci gruptaydı.
Allah rahmet eylesin.
