Zengin ve yakışıklı bir aristokrat olarak dünya mutfakları tarifleriyle yemek yapmayı çok severim.
Dün akşam, Fransız soğan çorbasının karamelize soğanlı lezzetini köfteyle birleştiren ve çok yavaş pişmesi gereken Amerikan tarzı Crockpot French Onion Meatloaf denilen yemeği yapayım diye düşündüm.
Ancak uzun süre pişmesi gerektiği için anam babam menemen yapmaya karar verdim.
Menemen soğanlı mı olur, soğansız mı olur polemiğine hiç girmeden klasik malzeme olan domates ile biberi tereyağı ve zeytinyağı kullanarak erittikten sonra, soğan ve sarımsağı da ilave ederek yaptım.
Soğan ve sarımsak da gayet uyum içinde istediğim lezzeti verdi.
*
Ben menemen yaparken soğanla sarımsağı birlikte kullandım.
İkisi de tek başına baskın tatlar ama doğru ölçüde, aynı tavada buluşunca birbirini boğmak yerine yemeğin lezzetini tamamlıyor.
Ortak akıl da biraz böyle.
Herkesin aynı olması gerekmiyor, farklı fikirlerin birbirini ezmeden aynı amaç için bir araya gelmesi gerekiyor.
*
“Ortak akıl” demişken önümüzdeki hafta seçime giden Aydın Sanayi Odası da 18 yıldır ortak akıl ile yönetiliyor.
Uzlaşı kültürü yerleşmiş bir kurum.
İki aday var.
Biri halen görevde olan ve daha ilk dönemini tamamlayan Gökhan Maraş, diğeri de Kaltun Madencilik’in temsilcisi Mehmet Tuncer.
*
Seçim elbette demokratik bir haktır.
Her sanayici aday olabilir, her aday da çıkıp kendi yönetim anlayışını anlatabilir.
Buraya kadar hiçbir sorun yok.
Sorun, söylenenlerle yapılanların birbirini tutup tutmadığında başlıyor.
Çünkü Mehmet Tuncer’in adaylığıyla birlikte AYSO’da yıllardır sürdürülen tek liste, uzlaşı ve ortak akıl anlayışı ilk kez ciddi biçimde tartışmaya açılıyor.
Üstelik bunu yapan kişi dışarıdan gelen biri değil.
Mevcut yönetimin içinde bulunan bir isim.
Yani alınan her kararda katkısı ve sorumluluğu var.
*
AYSO’da yaklaşık 18 yıldır bir teamül var.
Tek liste.
Uzlaşı.
Başkanlıkta iki dönem anlayışı.
Görevin daha sonra başka bir sanayiciye devredilmesi.
*
Bu sistem kusursuz mudur?
Elbette tartışılabilir.
Değiştirilemez midir?
Elbette değiştirilebilir.
Ama değiştiren kişinin önce neden değiştirdiğini anlatması gerekir.
Çünkü ortak akıl, yalnızca slogan değildir.
Ortak akıl, önce uzlaşmayı denemektir.
Ortak akıl, “Ben de başkan olmak istiyorum” demeden önce kurumun yerleşmiş kültürünü dikkate almaktır.
Ortak akıl, kişisel ya da grupsal taleplerden önce kurumun bütününü düşünmektir.
*
Şimdi Mehmet Tuncer’in adaylığıyla bu düzen bozuluyor.
Mehmet Tuncer’in çıkıp,
Hangi yönetim kararı kendisini farklı bir yol açmaya itti?
Hangi proje yapılmadı?
Hangi sanayici grubu temsil edilmedi?
Hangi sorun çözümsüz kaldı?
Sorularına cevap vermesi gerekir.
Çünkü “Değişim istiyoruz” demek tek başına yeterli değildir.
Neyin değişeceğini de söylemek gerekir.
*
İşin daha dikkat çekici tarafı ise Mehmet Tuncer’in mevcut yönetimde olması.
Yani yıllardır aynı masanın etrafında oturuyorsunuz.
Aynı yönetimin içindesiniz.
Alınan kararlarda sorumluluğunuz var.
Sonra seçim yaklaşınca o masanın karşısına geçiyorsunuz.
Burada da çok basit bir soru ortaya çıkıyor:
“Madem bu yönetim anlayışı yanlış, neden bugüne kadar içindeydiniz?”
“Madem AYSO’nun farklı yönetilmesi gerekiyordu, neden bunu daha önce açıkça söylemediniz?”
*
AYSO bir şirket değil.
Bir kişinin ya da bir grubun özel alanı hiç değil.
Aydın’daki sanayicilerin ortak çatısı.
*
18 yıllık bu ortak çatıdaki uzlaşı ve ortak akıl kültürü sayesinde Mehmet Tuncer’in temsilcisi olduğu Kaltun Madencilik, AYSO Başkanlığına yabancı bir yapı da değil.
Kaltun Genel Müdürü Mehmet Yunus Şahin geçmişte aynı ortak akıl ve uzlaşı kültürünün işlemesi sayesinde 2 dönem AYSO Başkanlığı yaptı.
Aradan bir dönem geçti, şimdi aynı şirket grubundan Mehmet Tuncer yeniden başkanlığa talip.
*
Kimse Mehmet Tuncer’e “Aday olamazsınız” diyemez.
Ama herkes şu soruyu sorabilir:
“AYSO Başkanlığı neden yeniden Kaltun’a dönmeli?”
Eğer yıllarca savunulan anlayış “Görev dönüşümlü yürüsün, farklı sanayiciler sorumluluk alsın” ise, bugün aynı şirket grubunun yeniden koltuğa talip olması ister istemez tartışma yaratır.
*
İş dünyasında bu adaylığın “Kaltun’un koltuk sevdası” şeklinde yorumlanmasının nedeni de tam olarak burada aranmalıdır.
Çünkü mesele Mehmet Tuncer’in aday olma hakkı değildir.
Mesele kurumun ruhudur.
*
Mevcut Başkan Gökhan Maraş daha ilk dönemini tamamlıyor.
Yani yıllardır konuşulan iki dönem anlayışının dışına çıkmış değil.
Buna rağmen ikinci döneminin önüne, kendi yönetiminin içinden bir aday çıkıyor.
Peki neden?
AYSO kötü mü yönetildi?
Kötü yönetildiyse başkan yardımcısı da Mehmet Tuncer’di.
Sanayici temsil edilmedi mi?
Edilmediyse Mehmet Tuncer de o yönetimdeydi.
Projeler durdu mu?
Kurumda ciddi bir yönetim krizi mi yaşandı?
Yok eğer bunların hiçbiri yoksa, o zaman başka bir soru gündeme geliyor:
“Bu adaylık gerçekten AYSO’nun ihtiyacından mı doğdu, yoksa başkanlık koltuğuna duyulan istekten mi?”
*
AYSO sanayicinin ortak evidir.
O evde koltuklar geçicidir.
Ama kurum kültürü kalıcıdır.
Asıl korunması gereken de budur.
Sonuç olarak, 18 yıllık ortak aklı bozup sonra ortak akıl vaat etmek, tavayı devirdikten sonra menemenin tarifini anlatmaya benzer.
GÜNÜN SÖZÜ:
“..insan iki şekilde değişir.. tutunarak ve bırakarak.. bazen tutunduğun dal, seni tutan değil, düşüşünü geciktiren bir yüktür.. iyileşmek o ‘yükü’ bırakma cesaretidir..”
GÜNÜN TESPİTİ:
“..beş parmağın beşi de bir olsaydı ‘orta parmak’ kimsenin zoruna gitmezdi..”
BEN:
“..herkes krizi ‘fırsata’ çevirmeyi başarıyor.. ben genelde fırsatı ‘krize’ çevirmeyi başarıyorum..”
KADINLAR&ERKEKLER:
“..’neden bu kadar boşanma var’ sorusunun cevabı: erkekler babaları gibi yaşamak istiyor ama kadınlar anneleri gibi yaşamak istemiyor..”
